Het Unieverdrag van Parijs (tot bescherming van de industriële eigendom), daterend van 20 maart 1883 regelt een aantal belangrijke aspecten van de industriële eigendom. Artikel 1 van het verdrag bepaalt allereerst dat de verdragsluitende landen samen een unie tot bescherming van de industriële eigendom vormen. Deze unie wordt beheerd door het World Intellectual Property Office (WIPO). Een belangrijk uitgangspunt in het verdrag is dat eigen onderdanen en vreemdelingen gelijk worden behandeld als het gaat om de in het verdrag geregelde zaken op het gebied van de industriële eigendom. Daarnaast zijn er in het verdrag een aantal concrete zaken geregeld. Daarover lees je meer op deze pagina. Het verdrag heeft een enorm territoriaal bereik omdat in het TRIPs-verdrag (Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom) is opgenomen dat alle deelnemende landen zich zullen houden aan het Unieverdrag van Parijs.
Prioriteitsrecht (recht van voorrang)
Het Unieverdrag van Parijs regelt onder meer het zogenoemde prioriteitsrecht. Dat houdt in dat een aanvrager van een merk, model of octrooi een recht van voorrang heeft in de aangesloten staten. Kortom, nadat hij in één van de landen een geldig depot heeft verricht, krijgt hij voorrang in andere landen om het depot te verrichten. Dat voorkomt dat de aanvrager zijn aanvraag in allerlei landen tegelijk moet doen. Voor octrooien geldt dat de aanvrager een periode van 12 maanden heeft om zijn uitvinding met voorrang op anderen in de andere aangesloten landen te deponeren. Voor merken en modellen geldt een termijn van zes maanden.