Als belangrijke eis voor merken geldt dat zij normaal worden gebruikt. Artikel 18 lid 1 UMVo en artikel 2.23bis lid 1 BVIE bepalen dat een merk waarvan de houder vijf jaar na de inschrijving geen normaal gebruik heeft gemaakt voor de waren of diensten waarvoor het ingeschreven is, vatbaar is voor de sancties in respectievelijk de UMVo of het BVIE.
Wanneer is sprake van normaal gebruik?
Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat de volgende factoren van belang zijn om te beoordelen of sprake is van normaal gebruik[1]:
- de aard van de betrokken waar of dienst;
- de kenmerken van de betrokken markt;
- de omvang en de frequentie van het gebruik van het merk.
Het gebruik van het merk hoeft kwantitatief gezien niet altijd omvangrijk te zijn om als normaal te kunnen worden beschouwd volgens het Hof van Justitie. Er moet rekening worden gehouden met de specifieke kenmerken van waren of diensten. Sommige goederen of diensten worden natuurlijk in grote getale afgezet. Voor andere goederen of diensten is dat in mindere mate het geval. Het merk moet in ieder geval worden gebruikt als onderscheidingsteken.
Gebruik door licentiehouders
Wanneer een merk wordt gebruikt door licentiehouders, dan valt dat ook aan te merken als normaal gebruik. Zelfs wanneer een merk uitsluitend door licentiehouders wordt gebruikt. Er moet natuurlijk wel een geldige licentie voor het gebruik van het merk zijn verstrekt.